วันอาทิตย์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554

อย่ารบ!!!.. พม่า-ลาว-เขมร คือพันธมิตรของเรา


อย่ารบ! พม่า-ลาว-เขมร คือพันธมิตรของเรา


เรามาถึงวันนี้ได้อย่างไร ผมเขียนบันทึกนี้ลง facebook ไว้เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ปีที่แล้ว แต่วันนี้สถานการณ์พัฒนามาจนถึงขั้น (ใกล้) สงครามแล้ว แฟน ๆ สยามรัฐลองอ่านดูนะครับ

ผมเห็นคนไทยบางกลุ่มอยากให้ไทยบุกทำลายประสาทเขาพระวิหารและรบกับเขมรให้แตกหักไปเลย ผมเห็นแล้วก็สลดใจ เพราะนั่นคือความวิบัติที่จะเกิดขึ้นกับประเทศไทยเพราะน้ำผึ้งหยดเดียวโดยแท้ และจะลามปามไปจนประเทศไทยกลายเป็นอิรักที่ไปบุกยึดคูเวต หลังจากที่ไทยตอนนี้ก็ดูจะคล้ายเกาหลีเหนือและพม่าไปเต็มทีแล้ว!

ความขัดแย้งระหว่างประเทศในเชิงประวัติศาสตร์มีมานานแล้ว สวีเดนกับนอร์เวย์ อังกฤษกับฝรั่งเศส โปรตุเกสกับสเปน ก็เหมือนไทยกับพม่า ฯลฯ แต่เขาอยู่ร่วมกันอย่างสันติและรับและให้ประโยชน์แก่กันและกันบนพื้นฐานของแนวคิด Win - Win ได้อย่างสมานฉันท์

ผมเองก็ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมากนักหรอกครับ แต่ขอแสดงความคิดเห็นในฐานะที่ผมไปคลุกคลีกับประเทศเหล่านี้มาบ้างในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านอสังหาริมทรัพย์ที่เคยเป็นที่ปรึกษากระทรวงการคลัง เวียดนาม บรรยายให้กระทรวงการคลัง เขมร บรรยายที่กรุงย่างกุ้ง และเคยไปประเมินค่าที่ดินเพื่อการตั้งบ่อนการพนันในกรุงเวียงจันทน์

ผมอยากบอกว่า ผู้นำและเจ้าหน้าที่รัฐบาลของประเทศเหล่านี้อาจไม่ไว้ใจไทยนัก พวกเขามักรู้สึกว่าเขมรกับเวียดนามเป็นพี่น้องกัน หรือลาวกับเวียดนามเป็นพี่น้องกัน ไม่รู้สึกว่าไทยกับลาวเป็นพี่น้องกันอย่างที่เรารู้สึก ที่เป็นเช่นนี้เพราะพวกเขาร่วมรบกันมา แต่ในทางตรงกันข้ามไทยนี่แหละที่เป็นฐานทัพที่ให้จักรวรรดินิยมอเมริกาในสมัยนั้น ไปทิ้งระเบิดคร่าชีวิตญาติมิตรของพวกเขา

อย่างไรก็ตามในระดับประชาชนทั่วไปกลับรู้สึกเป็นมิตรต่อไทยมาก เหมือนอย่างที่เรารู้สึกว่าไทย-ลาว-เขมร เป็นพี่น้องกันนั่นเอง แต่ไทยอาจจะ “โง่” หน่อยตรงที่คิดว่าไทยคือพี่ใหญ่ แทนที่จะคิดว่าเราเป็นเพื่อน (บ้าน) กัน ไทยเรามักจะดูถูกเขาทั้งที่ข้าราชการของเขานั้นเรียนจบมาสูง ๆ จากยุโรปตะวันออกก็มีมากมาย ยิ่งเดี๋ยวนี้ไปไกลถึงยุโรปและอเมริกากันมากมายแล้ว

ประเทศไทยถือเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ อสังหาริมทรัพย์ และความเจริญในภูมิภาคนี้ จริง ๆ แล้วท่านทราบหรือไม่ว่า อาณาจักรทางเศรษฐกิจของไทยในขณะนี้ เท่ากับประเทศไทย ลาว เขมรและพม่ารวมกันเลยทีเดียว เราซึมลึกเข้าไปในประเทศเพื่อนบ้านของเรามากมายแล้ว ถ้าผู้บริหารของไทยมีความสามารถ ป่านนี้เราชวนจังหวัดต่าง ๆ ของพวกเขามาเล่นกีฬาเขตของไทยแล้ว

ทุกวันนี้ละครไทย วัยรุ่นไทย และความนำสมัยของไทย เป็นที่ต้องตาต้องใจ และถือเป็นแบบอย่างของประเทศเพื่อนบ้านเราอยู่แล้ว ถ้าเราฉลาดพอ เราต้องสามารถหาประโยชน์จากการนี้ ในความเป็นจริงประเทศเหล่านี้ถือเป็นอาณานิคมหรือประเทศราชทางเศรษฐกิจของไทยก็ว่าได้

ถ้าเราไปรบกับเขา ไม่ใช่กระทบเฉพาะกับเขมร แต่ลาว เวียดนาม พม่า ก็จะคิดหนัก ประเทศเพื่อนบ้านอื่นก็จะยิ่ง “เจาะยาง” ประเทศไทยยิ่งขึ้น เวียดนามก็มีการแลกเปลี่ยนนักศึกษาและให้การสนับสนุนลาวและเขมรมากมาย เพื่อเอาชนะใจและผูกพันพวกเขาไว้ มาเลเซีย สิงคโปร์ ก็จะวิ่งเข้าใส่สบายเขาไป
ถ้าไทยเรามีวิสัยทัศน์ที่ดีกว่านี้ ไทยจะยิ่งใหญ่มาก ท่านทราบไหม เราเป็นมิตรที่ควรค่าแก่การคบในสายตาของฟิลิปปินส์ อินโดนีเซียและบรูไน มากกว่าสิงคโปร์และมาเลเซียเสียอีก เสียดายตอนนี้นอกจากไทยจะสูญเสียภาวะผู้นำในอาเซียนแล้ว ยังพาประเทศเข้าสู่สงครามอีก น่าอนาถแท้.

---------------------------------------------
บทความดีๆ จาก...
สยามรัฐ ฉบับวันที่ 14-15 กุมภาพันธ์ 2554 หน้า 16
ดร.โสภณ พรโชคชัย *
Facebook.com/pornchokchai